Mutluluga Bin Bir Köprü

Bir zamanlar, birbirine bitişik iki çiftlikte yasayan iki erkek kardeş  vardı.  Günlerden bir gün bu iki kardeş arasında bir anlaşmazlık baş gösterdi.   İki kardeş arasında o zamana değin ilk kez görülen anlaşmazlık, giderek büyüdü ve kardeşler arasında ayrılığa neden oldu.  İki  kardeş, birbirlerine yalnızca küsmekle kalmadılar, yıllardır ortaklaşa kullandıkları tarım makinelerine değin sahip oldukları tüm araç gereçlerini ve mal varlıklarını da ayırdılar. Küçük bir yanlış anlama sonucu başlayan anlaşmazlığı izleyen ayrılık, giderek büyüyen bir uçuruma dönüştü ve en sonunda yerini, karşılıklı kullanılan hoş olmayan sözlere bıraktı. Bunun arkasından da beklenenler oldu ve kardeşler arasında önce şiddetli bir kavga, sonra da ürkütücü bir sessizlik yaşanmaya başladı.  

Bir sabah, bu iki kardeşten büyüğünün kapısına bir usta geldi. Elinde büyük bir marangoz çantası vardı. Ev sahibinden geçici bir iş istedi :

-     "Yapılacak ufak tefek bir işiniz  varsa, size yardımcı olmak isterim",  dedi. "Elimden hemen her iş gelir. Birkaç  gün çalışırım, işi bitiririm." Büyük kardeşin aklına o an bir  "iş" geldi.

-     "Evet, sana göre bir işim  var" dedi ve küçük kardeşinin çiftliğini işaret etti. "Şu derenin  karşısındaki çiftlik, komşumundur. Daha doğrusu, benim küçük kardeşime  aittir o çiftlik. Geçen haftaya dek benim çiftliğimle onun çiftliği arasında bir otlak  vardı. Sonra o, buldozeriyle oraya ırmak bendi yaptı ve şimdi aramızda, otlak yerine, çiftliklerimizi birbirinden ayıran bir dere var." İş isteyen adam, büyük kardeşin söylediklerini dikkatle dinledikten sonra sordu :

-       -          "Benden ne yapmamı istiyorsunuz?" dedi. Büyük kardeş önce kuşkusunu, sonra da kararını açıkladı :

-       -          "Kardeşim bunu, bana acı vermek için yapmış olabilir",  dedi. "Fakat şimdi ben, onun yaptığından daha büyük bir şey yapacağım." Bunları söyledikten sonra adamı aldı, ahırların olduğu yere götürdü ve duvarın dibinde yığılı duran kütükleri gösterdi. "Senden, bu kütükleri kullanarak, iki  çiftlik arasında üç metre yükseklikte  bir çit yapmanı istiyorum" , dedi. "Kaç gün çalışırsan çalış, nasıl yaparsan yap ama bana öyle bir çit yap ki, gözlerim kardeşimin çiftliğini artık görmek zorunda kalmasın". İş arayan usta, başını salladı:

-      -          "Sanırım durumu anladım, efendim",  dedi. "Şimdi bana çivilerin, kazma küreğin yerini gösterin ki hemen işime başlayayım.

Büyük kardeş ustaya kazma, küreğin ve çivilerin olduğu yeri  gösterdikten sonra, alışveriş yapmak için kasabaya gitti.  Usta ise, tüm gün boyunca ölçerek, keserek, çivileyerek sıkı bir biçimde çalışmaya koyuldu. Akşam güneş batarken o işini bitirmiş, çiftlik sahibi büyük kardeş ise alışverişini tamamlamış, kasabadan dönüyordu. Çiftliğe gelir gelmez ustanın yaptıklarına baktı ve şaşkınlıktan gözleri, yuvalarından fırlayacakmış gibi açıldı. Karşısında, yapılmasını istediği çit yoktu ama, derenin bir  yakasından öteki yakasına uzanan görkemli bir köprü vardı. Biri kendi çiftliğinin toprağına, öteki küçük kardeşinin çiftliğinin toprağına oturtulmuş sağlam iki ayak üzerinde, yanlarındaki korkuluklarına varıncaya dek tüm ayrıntılarıyla yapılmış ve tam anlamıyla "usta işi" denilecek kusursuzlukta bir köprü uzanıyordu.

Büyük kardeş, hâlâ geçmeyen şaşkınlığıyla bu köprüyü seyrederken, karşıdan birinin geldiğini gördü. Dikkatle baktığında gelen kişinin, komşusu, yani küçük kardeşi olduğunu anladı. Kardeşi, kollarını iki yana açmış olarak köprünün karşı ucundan kendisine doğru yürüyordu :

-       -          "Benim sana karşı yaptığım bunca haksızlığa ve söylediğim bunca kötü sözlere karşın sen, bu köprüyü yaptırarak ne denli iyi ve ne denli büyük bir insan olduğunu gösterdin", dedi ağabeyine. "Şimdi bir büyüklük daha yap ve sen de kollarını açarak bana gel..."

Köprünün iki ucundan ortaya doğru yürüyen kardeşler, köprünün ortasında bir araya geldiler ve özlemle kucaklaştılar. Büyük kardeş bir ara arkasına baktığında, çantasını toplayıp, oradan ayrılmakta olan ustayı gördü.

-       -          "Gitme, dur, bekle" diye seslendi ona. "Sana yaptıracağım birkaç iş daha var, çiftliğimde..." Usta gülümsedi :

-       -          "Ben buradaki işimi tamamladım, gitmem gerek", dedi ve  ekledi : "Yapmam gereken daha çok köprü var..."  

  

  "Köprüleri kurabilecek gücünüz hiç eksik olmasın, Köprüleri kurduktan sonra da, yıkılmaması için sık sık bakımını yapın, yani sevdiklerinize zaman ayırın, o köprü yoluyla sık sık gönüllerini ziyaret edin."

Leonardo Da Vinci'nin 1502 yılında hayal ettiği köprüyü İstanbul'a, Belediye Başkanı Kadir Topbaş armağan edecek

Kadir Topbaş İstanbul'da iddialı bir projeye imza atmaya hazırlanıyor. Vinci'nin Haliç için tasarladığı şeffaf köprüyü hayata geçireceğini söyleyen Başkan, "Bütün dünya İstanbul'u görmeye gelecek" diyor.

Haliç'e cam köprü

Leonardo Da Vinci'nin 1502 yılında hayal ettiği köprüyü İstanbul'a Belediye Başkanı Topbaş armağan edecek
Yıl 1502. Roma'nın başında Papa V. Alessandro'nun gayrimeşru oğlu Cesare Borgia var. Borgia Leonardo da Vinci'yi sarayın askeri mühendisi olarak tayin etmiş. O dönemlerde Vinci Osmanlı'nın başındaki Sultan 2. Beyazıd'a bir mektup yazıyor ve Haliç'e bir köprü yapma hayalinden bahsediyor. Ne yazık ki Vinci'nin hayali bir türlü gerçekleşmiyor. Yazdığı mektup 1952 yılında Topkapı Sarayı'nda bulunuyor.

Yıl 2002. İstanbul Metrosu kapsamında Haliç geçişi için bir köprü projesi geliştirmesi için dünyaca ünlü İspanyol mimar Santiago Calatrava İstanbul'a davet ediliyor. Hani 2004 Atina Olimpiyat Oyunları Kompleksi'nin mimarı. Diyor ki Calatrava "İstanbul adeta su üzerinde duruyor, buraya bir köprü yapılacaksa Mimar Sinan'ın eserleriyle aynı dili konuşan bir köprü olmalı. Çok az sayıda destekle su üzerinde yüzer gibi gözüken saydam bir şeyler olabilir" Yıl 2004. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Kadir Topbaş ile beraberim. "Haliç için müthiş bir projem var" diyor ve anlatıyor Cam Köprü projesini.

* Nereden çıktı Haliç'e yeni köprü fikri?
İstanbul'un kendine has doğal yapısının yanı sıra bir takım anıt eserler var. Üç imparatorluk ve onun devamında olan insanlar bu kentin oluşumunda telif hakkına sahipler. Ayasofya, Süleymaniye, Galata vs... Yüzyıllar boyunca insanlar İstanbul'da olmak, tanımak ve bu kente bir eser bırakmak istemişlerdir. Ben Belediye Başkanı kimliğimin haricinde biliyorsunuz mimarım. Benim de gönlümde her zaman buraya bir eser bırakmak yatmıştır. Leonardo da Vinci zamanında Haliç için şeffaf bir köprü tasarlamış. Ben onun hayalini gerçekleştirmek istiyorum.

* Çizimlerini siz mi yapacaksınız?
Tabii, yaptım bile.Vinci o dönemde bunu yaya köprüsü olarak tasarlamış. Öğrencilik dönemimde hep hayalini kurardım şimdi gerçeğini görebileceğiz inşallah.

* Haliç'e yeni bir köprü gerekli mi?
Biliyorsunuz tarihi yarımadayla Galata'yı birbirine bağlayan Galata Köprüsü yerini terk etmek zorunda kaldı. Doğru, yanlış oraya girmiyorum. Şu anda bir problem yaşıyoruz. Taksim'den gelen metronun Yenikapı istikametine giderken Haliç'i geçmesi gerekiyor. Hat olarak daha önce geçeceği noktalar ve tüneller onarılmış ama köprü noktasına gelince iş tıkanmış. Varolan köprünün kesintileri sıkıntı verecek diye kurul Unkapanı Köprüsü üzerinden geçilmesine pek sıcak bakmıyor.

* Peki cam köprü teknik olarak metroyu da taşıyabilecek mi?
Ben tasarım olarak lastik tekerlekli ve raylı sistemin içinden geçtiği çelik ve cam karışımı şeffaf bir köprü düşünüyorum. Tasarladım, hazırlıklarına başladık ama tasarımın nasıl olacağı şimdilik sizin hayalinize kalmış.

* Seçim kampanyanızda sık sık "Dünya İstanbul'u görmeye gelecek" demiştiniz. Bu proje o proje mi?
O zaman aklımda önemli bir iki proje vardı, bu onlardan bir tanesi. Projenin yapımında yabancılardan destek alacağız. Çeliği iyi kullanan, iyi bilen mühendislere ihtiyaç var. Aslında onlarla da temasa geçtik. Düşünsenize uçaktan baktığınızda İstanbul'da denizi gösteren şeffaf bir köprü olacak. Bütün dünya bunu görmeye gelecek.